نوشته‌ها

بهترین روش های تست زنی

سعی کنید صورت سؤال را کامل خوانده و به نکات کلیدی سؤال توجه

کنید. سپس تمام گزینه ها را با دقت خوانده حتی اگر مطمئن هستید

که گزینۀ اول، پاسخ سؤال است بقیۀ گزینه ها را نیز بخوانید. چون

بعضی وقت ها بعد از خواندن هر 4 گزینه ممکن است به نکتۀ انحرافی

سؤال پی ببرید.

زمانی که مشغول پاسخ دادن به یک سؤال هستید، فقط به همان

فکر کنید و در فکر سؤالات قبلی یا بعدی نباشید. هر چند سؤالی که

پاسخ دادید، شمارۀ آن را چک کنید تا در پاسخنامه، جا به جا علامت

نزده باشید.

اگر در سر جلسۀ آزمون پاسخ تعدادی از سؤالات را نمی دانستید،

مضطرب و مأیوس نشوید. مطمئن باشید که سایر داوطلبان نیز پاسخ

همۀ سؤال ها را نمی دانند و قرار نیست که شما به همۀ آن ها

پاسخ دهید. همچنین توجه داشته باشید که ارزش تمام سؤالات یک

درس باهم برابر است. پس بیهوده سر سؤال های وقت گیر یا آنهایی

که در مورد پاسخ صحیح آن ها شک دارید، وقت خود را تلف نکنید و به

سراغ بقیه رفته و سعی کنید آن هایی را که آسانتر به نظر می رسند،

ابتدا وقت خود را صرف آن ها کنید.

اگر دیدید به خاطر استرس و یا هر علت دیگری نمی توانید به سؤالهای

یک درس پاسخ دهید، آن درس را کنار گذاشته و به سراغ درس دیگری

بروید، زیرا پاسخ دادن به درسی دیگر، به شما احساس آرامش و اطمینان

خاطر می دهد و سپس می توانید با آمادگی بیشتر یکبار دیگر به سؤالهای

درسی که مطلب آن برای مدتی از صفحۀ ذهنتان پاک شده بود بروید.

مطمئن باشید که گزینه های صحیح از یک نمودار با حالت خاصی پیروی

نمی کنند. پس با استفاده از دانش و اطلاعات خود و اطمینان از درست

بودن یک گزینه، گزینۀ مورد نظر را در برگۀ پاسخ نامه علامت بزنید.

چند احتمال مهم در مورد تست زنی

هماهنگی از لحاظ دستوری

پاسخ هایی که از نظر قواعد دستوری، با سؤال هماهنگی ندارند، غالباً

غلط هستند. مثلاً صورت مسأله به صورت جای خالی است و از شما

خواسته می شود، جاهای خالی را با جواب درست پر کنید و یکی از

گزینه ها اصلاً مناسب آن جای خالی نیست. چرا که از لحاظ گرامری

جایش آن جا نیست. توجه داشته باشید که 20درصد مواقع این شیوه

جواب نمی دهد.

تست های جستجو کردنی

در این تست ها لازمۀ یافتن جواب این است که هر 4 گزینه را جستجو

کرده و جواب صحیح را پیدا کنید. در چنین تست هایی سعی کنید که

برای جستجو همیشه از گزینۀ (ج) و( د) شروع کنید.

همچنین مواظب باشید که انتخاب گزینۀ ( الف) به عنوان جواب درست

باید با وسواس و احتیاط زیاد و بعد از این که مطمئن شدید گزینه های

( ب) و ( ج) و ( د) درست نیستند صورت گیرد. همچنین سعی کنید از

گزینه های طولانی فرار نکنید. گزینه ای که بررسی آن به ظاهر مشکلتر

است در 80 درصد اوقات در تست های جستجو کردنی همان گزینه

جواب است. توجه داشته باشید که 20 درصد مواقع این شیوه جواب

نمی دهد.

دانستن همۀ مطالب یک تست لازم نیست.

برای پاسخ دادن به بعضی از تست ها، نیاز به دانستن همۀ مطالب مورد

نظر طراح نیست و فقط با دانستن بخشی از تست می توانید گزینه های

نادرست را از درست جدا و خود را به جواب صحیح برسانید. بنابر این اگر

همۀ بخش های کتاب را نخوانده اید، جا نزنید.

نیاز به حل طولانی نداریم:

در بیشتر حالات در سؤالات کنکور بخصوص دروس فیزیک و شیمی و ریاضی

که به صورت مسأله می باشند، سؤالات نیازی به راه حل های طولانی و

استفاده از فرمول های زیاد ندارند، بلافاصله باید فهمید که از نکتۀ مورد نظر

طراح دور افتاده اید و یا در جایی اشتباه کرده اید!

قیدهای تأکید و نفی نشان دهندۀ جواب غلط اند:

گزینه هایی که دارای لغاتی مانند، همیشه، هرگز، حتماً از این قبیل هستند،

در 90 درصد اوقات صحیح نمی باشند.

در حالی که گزینه هایی که دارای کلماتی مانند: ممکن است، احتمالاً و

مانند این ها، 80 درصد اوقات صحیح می باشند. توجه داشته باشید که 20

درصد مواقع این شیوه جواب نمی دهد.

بررسی جواب های محاسباتی:

بعضی اوقات از شما خواسته می شود درستی یک جواب را در چهار

فرمول داده شده بررسی نمایید. به جای حل کامل محاسبۀ جواب کافی

است. جواب داده شده را در فرمول قرار داده و ببینید آیا تساوی داده

شده برقرار می شود یا خیر؟ در این موارد اغلب اوقات بهتر است ابتدا با

گزینه های ( ج) و ( د) شروع کنید. توجه داشته باشید که 30 درصد مواقع

این شیوه جواب نمی دهد.

تغییر فضای فکری:

اگر به هنگام حل چند تست پیاپی چیزی به ذهنتان نرسید، سریعاً متوقف

شوید و با تنفس عمیق و در صورت امکان خوردن کیک و بیسکویت و

کشمش و نوشیدنی چند دقیقه ای استراحت کنید. به مغز خود اکسیژن

و به بدن خود قند کافی برسانید، و سپس شروع به ادامۀ پاسخ گویی

نمایید که مشکلتان حل خواهد شد.

دروس با انحراف منفی بالا:

برخی دروس که دانش آموزان مشکل دارند و در کنکور به آن ها اعتنایی

نمی کنند، می توانند در اکثر مواقع برای شما مفید باشند.

مثلاً در رشتۀ انسانی داوطلبان از تست های ریاضی بیزارند. در رشتۀ

تجربی درس های ریاضی و فیزیک کمتر طرفدار دارند. در رشتۀ ریاضی

درس شیمی دچار نفرت شده است. حال آن که ارزش واقعی یک تست

از یک درس بعد از کنکور مشخص می شود، یعنی زمانی که معلوم شود

چند نفر به این درس پاسخگو بوده اند. به عبارتی امتیاز سؤالات درسی

که عدۀ کمی به آن پاسخ صحیح داده اند، مانند ریاضی در رشتۀ تجربی

و یا شیمی در رشتۀ ریاضی. مثلاً این موضوع که فیزیک ضریب 2 دارد

و ریاضیات هم ضریب 2، پس ارزش تستی این دو درس باهم برابر است

کاملاً غلط می باشد.

بهترین روش های تست زنی

عدد خنثی:

وقتی عدد صفر بین دو گزینه قرار می گیرد، در بیشتر مواقع حتماً جواب

عدد صفر است. توجه داشته باشید که 20 درصد مواقع این شیوه جواب

نمی دهد.

ربط دادن از روی شباهت:

ربط شباهتی از مرسوم ترین و رایج ترین روش های ربط دهی گزینۀ نادرست

با غلط میباشد. اساس این ربط دهی، استفاده از شباهت ظاهری، فرمولی،

شکل و یا هم آوایی و یا نوشتاری بین گزینه های درست ونادرست می باشد.

برای مثال 2 و 3 خیلی به هم شبیه هستند.

این شباهت به دو دلیل است یکی شباهت غیر قابل انکار 2 و 3 به یکدیگر و

دیگری زیر رادیکال بودن هردو که اگر در یک تست ریاضی این دو عدد کنار هم

قرار گرفتند، باید به احتمال زیاد حدس زد که جواب درست باید بین این دو

عدد قرار داشته باشد، البته همیشه هم جواب نمی دهد.

رابطۀ تضاد بین گزینه ها:

4+ و 4_ با هم متضاد می باشند. همین طور سفید و سیاه. خیلی ها با

استفاده از اصل تضاد مطلبی را حفظ می کنند و طراحان تست نیز از این

یاد سپاری بی خبر نیستند.

به همین خاطر آن ها سعی می کنند با گنجاندن گزینۀ متضاد در بین این

گزینه ها شما را سردرگم کرده تا شک شما را زیاد کنند. هدف طراح

این است که شما را از گزینۀ درست دور سازد. توجه داشته باشید که 30

درصد مواقع این شیوه جواب نمی دهد.

رابطۀ تناسب در گزینه ها:

مانند رابطۀ بین اعداد 2/1 ، 4/1، 8/4، که هر گزینه نصف قبلی می باشد،

این گونه ارتباطات اغلب در تست های ریاضی وجود دارد. چرا که بی دقتی

روی یک ضریب می تواند باعث بروز اشتباه در نتیجۀ نهایی شود. در این

موارد طراح با فرض قرار دادن احتمال اشتباه در ضرایب حین محاسبه،

خود شخصاً آن مسیر اشتباه را تا آخر طی می کند و نتیجه ای را که به

دست می آورد، در گزینه ها قرار می دهد.

رابطۀ معکوس بین گزینه ها:

مانند رابطۀ بین اعداد که بیشتر در تست های مربوط به مسائل وجود دارد.

بی دقتی در انجام یک عمل تقسیم معمولاً باعث انحراف داوطلب از گزینۀ

درست به سوی گزینۀ غلط خواهد شد. در 60 درصد مواقع جواب درست

معمولاً بین دو گزینۀ معکوس است.

ربط دهی گزینه ها بوسیلۀ زنجیرۀ تداعی معانی:

سیستم یاد سپاری، یادگیری و یادآوری انسان بر اساس اصل تداعی

معانی کار می کند. به این ترتیب که اگر یک (( نشانۀ کلیدی)) به

عنوان ورودی به این سیستم اعمال شود، زنجیره ای از حافظه ها و

خاطره ها و یادداشت ها از همان نشانۀ کلیدی شروع و به صورت یک

زنجیرۀ بی انتها اما به هم مرتبط ادامه می یابد. برای مثال به محض

این که نشانۀ کلیدی(( نیوتن)) به طریقی، مثلاً نوشتن نیوتن یا تصویر

نیوتن در حالی که به یک سیب خیره شده است، می تواند شما

را به یاد قوانین اول و دوم و سوم نیوتن و فرمول شتاب و محاسبۀ مسافت

در حرکت شتابدار و…… بیاندازد.

نشانۀ کلیدی در گزینه ها:

اگر در یک سؤال متوجه شدید که طراح قصد دارد با استفاده از ویژگی تداعی

معانی، نشانه های کلیدی گمراه کننده در ذهن شما ایجاد کند و مسیر

تصمیم گیری شما را در جهتی دیگر هدایت کند، سریعاً گزینه های با ارتباط

اشتقاقی و مشتق گرفته شده از هم جدا و دسته بندی کنید و در بین آنها

دنبال پاسخ صحیح بگردید. 80 درصد مواقع این روش گزینه های تردیدی شما

را از چهار گزینه به دو یا سه گزینه تقلیل می دهد.

جمع بندی کردن مطالب:

در مدت زمان باقیمانده قبل از شروع امتحانات و یا آزمون های ورودی و کنکورها

به دلیل حجم زیاد مطالب و احتمال کمرنگ شدن آن ها در ذهن و یا شاید

فراموشی و برای بسط دادن و برقراری ارتباط مطالب گوناگون بایکدیگر در ذهن،

ما نیاز به یک برنامۀ جمع بندی داریم.

در جمع بندی مطالب دو موضوع مد نظر است: یکی این که آموخته های خود

را مرور کرده و باعث تقویت اعتماد به نفس مان می شود و دوم این که تنظیم

نمودن وقت در آزمون را تمرین کنیم تا بعداً دچار مشکل نشویم.

حالا بستگی دارد آزمون به چه شکل برگزار شود. در صورتی که به صورت

سؤالات چهار گزینه ای یا تستی باشد ما باید مطالب جمع بندی خود را

ابتدا طبق یک برنامه ریزی با مرور خلاصه نویسی ها حول محور تست زنی

سازمان دهیم. ما می توانیم جمع بندی به صورت تست زنی را به دو حالت

زماندار و بدون در نظر گرفتن زمان انجام دهیم. لازمۀ این مطلب آن است

که از قبل بدانیم از هر درس در آزمون چند سؤال پرسش می شود و مدت

زمان در نظر گرفته شده برای آن درس چند دقیقه می باشد. ابتدا تعداد

مشخص سؤالات چهار گزینه ای مطابق با آزمون همان درس برای خود

انتخاب می کنیم و در زمان مشخص اندازه گیری شده شروع به پاسخ

دهی خواهیم کرد. بعد از اتمام زمان و مشخص نمودن مقدار پاسخگویی،

مشغول ادامۀ همان سؤال ها بدون توجه به زمان خواهیم شد و هنگامی

که مطمئن شدیم به طور کامل پاسخ دهی انجام شد، هر دو حالت زماندار

و بدون زمان را امتیاز دهی خواهیم نمود. اگر فاصلۀ این دو امتیاز با یکدیگر

بیشتر باشد پس ما مطلب را خوب یاد گرفته و نیاز به حل تست و تمرین

بیشتری داریم ولی اگر فاصلۀ امتیاز هر دو کم باشد و نسبتاً پایین، پس

نشان خواهد داد ما آن چنان که باید مسلط به این مبحث نیستیم و باید

بیشتر یاد بگیریم.

بعضی دانش آموزان در دوران جمع بندی این سؤال را مطرح می کنند که

مقداری از مباحث را هنوز نخوانده و تمام نکرده ام، آن ها را چه کنم؟ جواب

ما به این گونه دانش آموزان این است که اگر در مدت زمان باقی مانده، وقت

خود را صرف این چند مبحث کنیم شاید یک مطلبی را که در طول دوره برای

آن ها زحمت  کشیده و آموخته اید، فراموش کنید. پس به همین دلیل

مجبوریم این چند مبحث را کنار گذاشته و تسلط خود را روی تمام مطالب

گذشته بیشتر کنیم. توصیه می شود در دوران جمع بندی بیشتر اشکالات

موجود خود در گذشته را بررسی نماییم و برای تمرین از مجموعه سؤالات

استاندارد آزمون های سال های گذشته بهره ببریم….