تغذیه دوران بارداری (قسمت اول)

تغذیه دوران بارداری

تغذیۀ صحیح از نظر کمی تغذیه ای است که انرژی مورد نیاز بدن را تأمین

کند.

زنی با قد و وزن متوسط که کار خسته کننده ای انجام نمی دهد باید

از غذاهایی استفاده کند که حدود ۲۰۰۰ کالری در روز به بدنش برسانند.

هنگامی که باردار باشد، کمی بیش از این مقدار به کالری نیاز دارد،

یعنی حدود ۲۵۰۰ کالری در روز.

در اواخر بارداری نیز به  کمی بیش از این مقدار احتیاج دارد، یعنی حدود

۲۸۰۰ کالری در روز.

این کالری های اضافه مربوط به نیازهای کودک و افزایش متابولیسم پایۀ

مادر هستند.

البته ۵۰۰ کالری اضافه در روز فقط ۲۵ درصد افزایش را نشان می دهد که

مسلماً با دو برابر فاصلۀ بسیاری دارد.

اگرچه یک زن باردار نیازی به خوردن زیادتر از حد معمول ندارد، ولی گاهی

مواردی پیش می آید که این کار اجتناب ناپذیر می شود:

۱- زن بسیار جوانی که هنوز رشد خود را کامل نکرده باشد، بایستی در

مجموع ۳۲۰۰ الی ۳۶۰۰ کالری در روز به بدن خود برساند. ضمن آن که

مصرف شیر( یک لیتر در روز) و پنیر را نیز باید افزایش دهد.

۲- در صورتی که زن باردار کار بسیار خسته کننده ای داشته باشد، باید با

اضافه نمودن به مواد قندی، چربی ها و ویتامین های ب و ث مقدار کالری

مصرفی خود را تا ۳۲۰۰ الی ۳۶۰۰ کالری در روز برساند، اما باید این اضافه

تغذیه را در طول استراحت قبل از تولد متوقف کند.

۳- اگر شخص قبلاً چند فرزند دیگر نیز بدنیا آورده باشد، باید با افزودن مقدار

کمی مواد قندی و مقدار زیادی از پروتئینها مقدار کالری مصرفی خود را به

۳۰۰۰ تا ۳۲۰۰ کالری در روز برساند.

۴- اگر شخص دو قلو حامله باشد، از نیمۀ دوم دورۀ بارداری باید گوشت و شیر

بیشتری مصرف کند.

چرا نباید زیاد غذا خورد؟

pregnant-holding-scale

اضافه شدن غیر طبیعی وزن در طول بارداری ممکن است عواقب بدی داشته باشد.

رابطه ای قوی بین اضافه وزن و ایجاد مسمومیت در بارداری( آلبومینوری)،

ورم و فشار خون بالا وجود دارد.

مسمومیت حاملگی ممکن است روی تکامل کودک تأثیر بگذارد و کودک با

وزن کمتر از حد طبیعی و ضعیف و لاغر بدنیا بیاید. بنابر این سلامتی خود

و کودکتان اولین دلیل برای مراقبت از وزن است.

هر چه اضافه وزن بیشتر باشد، بافت ها گرایش بیشتری به جذب آب و

چربی پیدا می کنند و حالت ارتجاعی و نرمی طبیعی خود را بیشتر از

دست می دهند که از عواقب این مسئله مشکلتر شدن زایمان است.

بنابر این دومین دلیل برای مراقبت از وزن، راحت بودن در هنگام زایمان

است.

بالاخره در طول بارداری هرچه وزن بالاتر رفته باشد، متقابلاً مقدار وزن

بیشتری نیز پس از زایمان باید کم کرد.

این هم سومین دلیل برای مراقبت از وزن است، زیرا در این صورت پس از

زایمان سریعتر می توانید به حالت طبیعی خود باز گردید.

برای این که پرخوری نکنید، یک راه حل ساده وجود دارد و آن این است که

مراقب وزن خود باشید، به این معنا که به طور منظم هفته ای یک یا دوبار

خود را وزن کنید.

مواظب وزن خود باشید.

در طول بارداری باید به طور متوسط ده کیلوگرم به وزن مادر اضافه شود.

در طول سه ماهۀ اول معمولاً وزن ثابت می ماند، ولی برخی از خانم ها

در اوایل بارداری یک و یا حتی دو کیلو لاغر می شوند. خصوصاً آن هایی

که به حالت تهوع و استفراغ دچار هستند.

اگر شما نیز در این دسته هستید، نگران نباشید. هنگامی که حالت تهوع

شما متوقف شود، دوباره وزنتان بالا خواهد رفت.

این ده کیلو اضافه وزن طبیعی خصوصاً از ماه چهارم به بعد بتدریج به مقدار

۳۵۰ گرم در هر هفته به وزن بدن اضافه می شود. مرتباً خود را بکشید. اگر

وزن شما بیش از ۳۵۰ الی ۴۰۰ گرم در هفته زیاد شده است، این موضوع

نشان دهندۀ آن است که تغذیۀ شما زیاد از حد غنی بوده و باید آن را به

حال عادی بازگردانید.

تغذیه دوران بارداری (قسمت اول)

اگر وزنتان خیلی زیاد شده است:

باید مصرف موادی را که از لحاظ چربی ها غنی هستند( نظیر ماهی های

چرب، گوشت های چرب، پنیر چرب، کره و روغن) را کاهش دهید.

مواد غذایی شیرین و نشاسته دار که قندها را تولید می کند، بیش از مواد

غذایی پروتئین دار مانند گوشت وتخم مرغ  کالری تولید نمی کنند، ولی

این مواد شیرین در هنگام هضم بسادگی تبدیل به چربی ها می شوند.

بنابراین این مواد را نیز باید کاهش دهید یا حتی برخی از آن ها را حذف کنید.

از مصرف آبنبات و انواع شیرینی خودداری کنید.

با حذف شکر و قند( مثلاً مقداری که به چای یا قهوۀ خود اضافه می کنید)

مقدار مصرف قند خود را پایین بیاورید.

مصرف نان، سیب زمینی، مواد نشاسته دار( ماکارونی ها، حبوبات و غیره)

را به صورت جدی کاهش دهید.

از کلیۀ سبزی های تازه و میوه ها غیر از موز که کالری زیادی دارد استفاده

کنید.

بین دو وعده غذا دیگر چیزی نخورید.

اگر با وجود تمام پیش گیری های انجام شده به وزن عادی خود باز نگشتید،

با پزشک خود مشورت کنید، زیرا علت ایجاد اضافه وزن همیشه پرخوری نیست.

کسانی که به مقدار کافی غذا نمی خورند:

همۀ خانم ها در دوران بارداری زیاد غذا نمی خورند، بلکه گروه دیگری نیز

وجود دارند که یا به خاطر ترس از چاقی و یا متأسفانه به دلیل نداشتن

امکانات دچار سوءتغذیه می شوند.

وزن این خانم ها در طول بارداری فقط در حدود ۶ کیلو و یا حتی کمتر از این

مقدار افزایش می یابد. این سوءتغذیه برای کودک خطرناک است و امکان

به دنیا آمدن نوزاد نارس را نیز به همراه دارد و ضمناً برای سلامتی مادر نیز

خطرناک است.( مثلاً خطر ایجاد مسمومیت حاملگی دو برابر می شود).

بنابر این خانم هایی که می خواهند لاغر شوند، باید رژیم های سخت را

به پس از بارداری و در صورتی که نوزاد خود را شیر می دهند، به بعد از

دورۀ شیر دادن موکول کنند. ولی در این مدت به خاطر کودکتان باید به

مقدار کافی غذا بخورید.

تغذیۀ صحیح به چه معناست؟

تغذیۀ صحیح به معنای داشتن تعادل و توازن در تغذیه و شامل مواد اصلی

غذایی است. زیرا هر یک از این مواد دارای خواص مخصوص خود است و

عناصر مختلفی را که بدن به آن ها احتیاج دارد، بدان می رساند.

گوشت، ماهی و تخم مرغ پروتئین لازم را به بدن می رسانند. شیر، مواد

لبنی و پنیرها کلسیمی را که مورد نیاز استخوان هاست تأمین می کنند.

کره و روغن دارای چربی ها هستند و سیب زمینی و مواد نشاسته ای

محتوی قندها هستند. ویتامین ها اساساً در میوه ها یافت می شوند.

آهن و فسفر که از مواد معدنی هستند، در انواع سبزی و حبوبات و غیره

وجود دارند.

بدن ما به پروتئین ها، چربی ها، قندها، ویتامین ها و نمک های معدنی

نیازمند است. بنابر این یک روش غذایی که شامل همۀ این مواد باشد،

می تواند نیازهای بدن را کاملاً برآورده سازد.

اگر روش تغذیه ای فقط شامل گوشت و مواد نشاسته ای باشد، از نظر

چربی ها، ویتامین ها، نمک ها و مواد معدنی فقیر خواهد بود. این روش

تغذیه همان چیزی است که به آن نا متعادل گفته می شود. اگر یک رژیم

نامتعادل برای یک بدن مضر باشد، مسلماً برای موجودی که در حال شکل

گرفتن است نیز خطرناک می باشد.

ادامه دارد.

منبع: کتاب در انتظار کودکی هستم. مؤلف: لورانس پرنو

حالات روحی مادر در دوران بارداری

مادر در دوران بارداری دچار نوسانات روحی و خلقی می شود، 

حساس و تحریک پذیر شده و دچار خلق و خوی دوگانه می شود.

آرامش روحی و معنوی مادر در طی دوران حاملگی از اهمیت ویژه ای

برخوردار است.

زیرا جنین تحت تأثیر محیط اطرافش می باشد و بی شک، نزدیکترین

محیط به او مادر است.

وضع روحی پدر و مادر، سلامت روانی و وضعیت زندگی در دوران حاملگی

و به خصوص تغذیۀ روحی و چگونگی محیط در این دوران در روحیۀ نوزاد اثر

بسزایی دارد، یعنی مادری که در این دوران گرفتار ناراحتی های روانی و

عوارض عصبی بوده، نوزادش با مادری که حالت عادی داشته، از حیث هوش

و استعداد تفاوت خواهد داشت. عواطف و افکار و حالات روانی مادر در جان و

روان کودک مؤثر است.

پیامبر اکرم(ص) فرموده است:( سعادت و شقاوت انسان در شکم

مادر پایه ریزی می شود.)

مهم ترین فردی که حمایت عاطفی مادر را به عهدۀ دارد شوهر اوست. در این

مدت شوهر باید با همسر خویش بیشتر ارتباط داشته باشد. از آیندۀ کودک و

پذیرش وی و از احساس غرور به خاطر داشتن فرزند با وی سخن بگوید. باید

نشان دهد که از دگرگونی جسمی زن ناراحتی ندارد و بیشتر در کنار او باشد.

پناه و دلگرمی و آرامش دهندۀ او باشد که این آرامش و اطمینان از حمایت همسر،

تحمل زن را در مقابل ناگواری های دوران حمل زید کرده و درد زایمان را برای او

آسانتر خواهد نمود.

( منبع : کتاب : ریحانۀ بهشتی.مؤلف: سیما میخبر)