مهمترین توانایی ذهنی انسان (حافظه) است؟

مهمترین توانایی ذهنی انسان (حافظه) است؟

آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که مهمترین توانایی ذهنی

انسان (حافظه) است؟ این توانایی انسان را از حیوانات متمایز می کند.

در اکثر تصمیماتی که می گیرید، حافظه نقش دارد. حافظه، کد گذاری

( رمز گردانی)، ذخیره سازی و بازیابی آن هاست. یعنی اینکه، حافظه

برای آن که کار کند باید اطلاعات را بگیرد، بیندوزد یا اطلاعات را به نحوی

بازنمایی و برای منظور خاصی بازیابی کند.

اکثر انسان ها جز در لحظاتی که نقص حافظه شان آنان را ناراحت

می کند یا به شخصی برخورد می کنند که حافظه اش را از دست

داده، به این نکته توجه ندارند که روان کار کردن و صحبت کردن خود

را مدیون عملکرد نظام های حافظه شان می باشند. مثلاً در عمل

ساده ای مثل دیدار با دوست تان در یک رستوران، حافظه چه نقش

مهمی دارد.

شما برای انجام دادن این کار ابتدا باید اسم و شماره تلفن دوست

تان را به یاد آورید. از حافظۀ صوتی تان استفاده کنید تا بفهمید آیا

شخصی که به تلفن شما جواب می دهد، دوست تان هست یا نه؟

هنگام مکالمۀ تلفنی با دوست تان باید به فرهنگ بزرگی از لغات،

صداها و معانی و صرف و نحوها که در حافظه تان اندوخته شده اند،

دسترسی پیدا کنید. همچنین باید به کمک حافظه تان، از رستوران

هایی که تابه حال رفته اید یا بین رستوران های جدید، یکی را به

عنوان محل ملاقات، انتخاب کنید. باید جزئیات رفتن به آن رستوران را

به یاد آورید. همچنین باید به یاد آورید که اگر برنامۀ دیگری دارید، با 

دوست تان قرار ملاقات نگذارید.

ما هر روز برای این نوع کارها به نظام های حافظۀ خود متوسل میشویم.

وقتی به این فکر می کنیم که چقدر اطلاعات داخل حافظه های مان

گذاشته ایم و برای تمام کارهای مان باید تمام این اطلاعات را بازیابی

کنیم، می فهمیم که توان حافظۀ انسان چقدر چشمگیر و بزرگ است.

موضوع جالب توجه این که، حافظۀ انسان، اشکال و نقص هم دارد.

خیلی پیش می آید که دونفر بر سر این که فلان اتفاق افتاده یا نیفتاده

با هم اختلاف نظر پیدا کنند، یکی از آن ها می گوید حافظۀ او درست

می گوید و دیگری می گوید حافظۀ او درست می گوید. گاهی نیز از این

که نمی توانیم نام شخص یا محلی را موقتاً به یاد آوریم ناراحت، میشویم.

مهمترین توانایی ذهنی انسان (حافظه) است؟

بخشهای سه گانۀ حافظه

روانشناسان برای حافظه سه مرحله قائلند: کدگذاری، ذخیره سازی، و

بازیابی. ذخیره سازی دو حالت دارد: کوتاه مدت و بلند مدت.

اگر شما صبح یک روز، با شخصی آشنا شوید و عصر همان روز دوباره او

را ببینید، نام او را صدا کرده و به او خواهید گفت: (( سلام، ما امروز صبح

آشنا شدیم.)) این نشان می دهد که او را به یاد آورده اید. اما چگونه؟

وقتی شما با هم آشنا شدید، اسم آن شخص را به حافظۀ خود وارد کردید:

( مرحلۀ کدگذاری). همچنین چهرۀ او را به کدهای دیگری تبدیل کرده اید، و

در داخل حافظه گذاشته اید. در فاصلۀ صبح تا عصر، این دو نوع اطلاعات

( اسم و چهره) را در حافظۀ خود ذخیره کرده اید: ذخیره سازی. در عصر همان

روز، دوباره همان شخص را می بینید و بر اساس کدی که در حافظه تان ذخیره

شده بود، متوجه می شوید که او، همان کسی است که صبح با او آشنا شدید.

در واقع متوجه شدید که این فرد را از قبل می شناسید و اسم او را از  انبار

خاطرات ذخیره شده استخراج می کنید: مرحلۀ بازیابی.

بسیاری از مردم، حافظه را (( انباری پر از واقعیت های گرد و خاک گرفته))

می دانند. اما، حافظه دستگاه فعالی است که اطلاعات را دریافت، ذخیره،

منظم، تحریف، تعدیل، و بازیابی می کند. حافظه تا اندازه ای مثل کامپیوتر

کار می کند. تایپ روی کیبورد، مثل مرحلۀ کدگذاری حافظه است. در این

مرحله، اطلاعاتی را که وارد کامپیوتر می کنید، به صورت قابل استفاده برای

کامپیوتر، تغییر می یابند. بعد، اطلاعات کدگذاری شده در حافظۀ کامپیوتر،

ذخیره می شوند. وقتی اطلاعات را روی مونیتور به نمایش می گذارید، در

واقع آن ها را از حافظۀ کامپیوتر در می آورید یا آن ها را بازیابی می کنید.

ممکن است حافظه، در هر یک از مراحل، به وقفه یا اشتباه دچار شود.

اگر بار دومی که آن شخص را می بینید، اسم او را نتوانید به خاطر بیاورید،

ممکن است یکی از سه مورد زیر پیش آمده باشد: مرحلۀ کدگذاری به طور

ناقص یا اشتباه انجام شده باشد، مثلاً چهرۀ او را صحیح ذخیره نکرده باشید،

ممکن است در مرحلۀ حفظ اطلاعات مشکل پیش آمده باشد، مثلاً در طول

راه، اسم او را گم کرده باشید،  یا ممکن است، در مرحلۀ بازیابی مشکل

پیش آمده باشد، مثلاً اسم او را طوری به چهره اش وصل کرده باشید که

نتوانید یکی را از روی دیگری حدس بزنید.

تحقیقات نشان داده است که هر یک از مراحل سه گانۀ حافظه را اندامهای

مختلف مغز کنترل می کنند. یکی از جالب ترین نتایج این تحقیقات این است

که، در طول کدگذاری، بیشترین تعداد مناطقی که در مغز فعال می شوند،

در نیمکرۀ چپ قرار دارند. در حالی که در طول بازیابی، بیشترین مناطق فعال

مغز، در نیمکرۀ راست قرار دارند

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *